O venres 29 de xaneiro celebramos no colexio o Día da Paz. Este ano decidimos facelo dun xeito diferente, empregamos a linguaxe de signos (LSE) e bailamos unha canción na que os pés eran os protagonistas.
Con isto quixemos reivindicar que a nosa escola é un lugar que dá cabida a todo o mundo e na que somos valorados e aceptados por todos, para nós esa é realmente a PAZ!
En cursos pasados traballamos a vida de diversos persoaxes que ganaron o premio Nobel da Paz.
Este ano non imos descubrir, este ano toca xogar e desfrutar.
Animádesvos????
Moitas grazas aos alumnos e alumnas de sexto pola súa axuda.
Animádesvos a xogar a descubrir que Premio Nobel dixo...
NO 2018 GANA O NOBEL NADIA MURAD BASSE, UNHA RAPAZA QUE SUFRIU TODO TIPO DE TORTURAS SIMPLEMENTE POR PROFESAR UNHA RELIXION CONTRARIA AO CHAMADO ESTADO ISLÁMICO.
FIXEMOS UNHA COMPOSICIÓN ILUSTRANDO A SÚA VIDA.
Sí sí que xa chegou de novo a semana da Paz no Valadouro.
E non podíamos deixala pasar sen argallar algo para conmemorar este día.
Temos previsto traballar a canción dun artista moi coñecido como é Juanes
Juan Esteban Aristizábal VásquezvMedellín Colombia 9 de agosto de 1972
Cantante, compositor, músico de pop latino e rock en español que fusiona diversos ritmos musicais.
É de sobra coñecido polo seu compromiso co seu país azotado por un conflicto armado dende os anos sesenta ata a actualidade.
Este conflicto enfrenta ao Estado colombiano, as guerrilla da extrema izquierda e aos grupos paramilitares de extrema dereita, sumándolle os cárteles do narcotráfico. Un conflicto que se cobrou miles de vítimas a parte de desaparicións forzadas, masacres, desprazamentos forzados, secuestros...
A cidade de Juanes, Medellín, foi das máis afectadas famoso é o chamado cártel de Medellín que dominaba a cidade. El confesa en diversas entrevistas que a súa infancia estivo moi marcada por esta situación e refrexao en múltiples das súas cancións.
No ano 2008 a partires da crise diplomática de Colombia con Ecuador e Venezuela en poucas horas e ante a evidencia dunha escalada militar internacional crea a iniciativa Paz sen fronteiras onde participan diversos artistas de talla internacional e nacional como Juan Luis Guerra, Miguel Bosé, Carlos Vives, Alejandro Sanz, Juan Fernando Velasco e Ricardo Fontaner. Un evento pro pacifista que se desenvolveu o 16 de marzo na Ponte Internacional Simón Bolívar (Cucuta - Colombia cidade fronteiriza entre Venezuela e Colombia
Este concerto coa iniciativa de Juanes foi un xesto humanitario coa intención de fortalecer a esperanza
"Este concierto es un gesto humanitario.
Necesitamos fomentar la esperanza y el sueño. El arte tiene que ser un
arma poderosa de paz, por encima de diferencias".
Outras cancións de Juanes
MINAS PIEDRAS
Son caminos de caminos Donde las piedras son las minas Que van rompiendo huesos De la tierra que se queja Dejando invalida la esperanza
La dulce voz de un niño Se torna en la tormenta De un llanto incontrolable De dolores viscerales Que no entiende la inocencia
Los árboles están llorando Son testigos de tantos años de violencia El mar esta marrón, mezcla de sangre con la tierra
Pero ahí vienen bajando de la montaña con la esperanza Las madres que den por sus hijos Y que sus libros para la escuela son su soñar Pero ahí vienen bajando de la montaña con la esperanza Hombres y niños mal heridos, buscando asilo Buscando un sitio, para soñar y amar
No merecemos el olvido, somos la vos del pueblo Dice un señor sentado, con sus dos ojos vendados Pero que aún tiene la esperanza en sus manos
Los árboles están llorando Son testigos de tantos años de violencia El mar esta marrón, mezcla de sangre con la tierra
Pero ahí vienen bajando de la montaña con la esperanza Las madres que den por sus hijos Y que sus libros para la escuela son su soñar Pero ahí vienen bajando de la montaña con la esperanza Hombres y niños mal heridos, buscando asilo Buscando un sitio, para soñar y amar
Son caminos de caminos Son caminos de caminos Son caminos de caminos
EL ODIO POR AMOR
Trabajamos como dos locomotoras a todo vapor
Y olvidamos que el amor
Es mas fuerte que el dolor
Que envenena la razón
Somos victimas así de nuestra propia tonta creación
O venres 22 o noso colexio quixo agasallar aos usuarios/as da residencia de Santa María do Valadouro con cancións tradicionais de Nadal, e dinse tradicionais porque en inglés tamén os incorporamos ao reperterio clásico destas datas.
Debido ás circunstancias actuais , fíxose unha fusión entre as tradicionais panxoliñas que ían cantar á residencia o alumnado de máis idade e unhas interpretacións tremendas de máis cántigos navideños por parte de tódolos cursos do cole.
Aproveitando a estrada e as beirarrúas, ao aire libre e por cursos foise facendo unha representación musical chea de encanto e agarimo cara os presentes que xunto ao mestre de música fomos preparando nas datas anteriores.
Moi contentos de poder facer algo distinto este día, gracias pola axuda e comprensión dos presentes e agardamos poder contribuír a disfrutar do día.
Un ano atípico, marcado pola presenza dun curioso inquilino, ben molesto por certo, que non quere deixarnos, e que nos sacou da nosa vida habitual no cole.
Por iso queremos despedir de vez este terrible ano formulando os nosos desexos de Nadal.
O 3 de decembro celebrase a nivel mundial o Día das Persoas con discapacidade co obextivo de promover os dereitos e o benesrae das persoas con discapacidade en todos os ámbitos sociais traballando a concienciacióna en todos os aspectos da vida.
Kati ten unha caixiña chea de bicos doces e un gran sorriso. Cando vai para o colexio, sempre leva algún na súa bolsa do almorzo. A súa nai, ó despedírense, sempre lle dá algún máis. Sabe que é moito tempo o que bota na escola.Kati regala os seus bicos ós seus amigos: a César cando chora porque a súa nai se marcha para casa; ó guerreante de Diego Os bicos de Kati son como palabras máxicas para tódolos seus compañeiros de clase. Tamén a Kati os seus compañeiros danlle bicos cando o necesita. E é que unha manchea de bicos é o mellor para sentirse feliz.
Diego en cambio, chámalles parvos, empuxa, pega...
Mais a ledicia dos seus compañeiros compartindo bicos e aloumiños fai que Diego se sinta so e que acabe pedindo perdón.
Porque as mans xamais deben servir para facer dano, as mans deben servir para coidar, para axudar, para acariñar, para colaborar...
Nesta semana en que conmemoramos o Día da NON VIOLENCIA que mellor forma que recordar as accións positivas que podemos facer coas nosas mans?
Decoramos as nosas mans e decoramos os corredores do colexio con mans dispostas a construir un mundo mellor.
Este ano diferente toca facer o Samaín pero coas aportación desde as casas, polo que desde o cole facemos unha recopilación das cabazas que adornan as súas entradas e mostrámosllas neste vídeo.
O venres 30 será o día de disfraces, de música do terror nos corredores, de ler e ver contos de medo, todo de xeito grupal para non mezclarse.
Desde a biblio gustaríanos aportar, con estes dous vídeo das vosas creacións!!
Noraboa polo traballo e gracias por compartir connosco este Samaín e facelo menos diferente.